Dispuutstoko

In den beginne was er de rode Sweater (rode vrouwen) met de piepkleine blauwe logo-opdruk. De Canailles kregen in die tijd ('85) enkel een Kralen ketting met hanger om, als teken dat ze feut van het dispuut waren. (Heel wat anders dan de toeters en bellen van nu.) Had je die vergeten om te doen op de kroeg, dan kostte je dat een biertje aan elke schelm die het opviel. Op het dispuutsweekend van '85 werd de dispuutsvlag aangeboden, rood met blauwe baan met witte ballen. Er was nog genoeg stof over om er voor iedereen, de toen net populair wordende Boxershorts van te maken. Kort daarop deden de rode Stropdassen met blauwe stippen hun intrede. De Canailles werden opzichtiger aangekleed met de Gespuis-hesjes (persoonlijk handgemaakt) en de rode kniekousen (over de broek!!). Op het eerste lustrum werd de Rode Sweater vervangen door de Roze '88-Watt-Trui. Er kwamen pyjama's van het 'GEBED-zonder-end-feest' en Scaramouche-pennen.
Uit Engeland kwamen de Schotse Petten mee terug. Met heel wat koude weekendjes in het geheugen, werd er een warme rode Scaramouche-Shawl aangeschaft en voor handig onderweg een Rode Rugzak. De trui verdween in de kast, voortaal werd de nieuwe, ruige witte Blouse gedragenj op de kroeg.
Om lekker te kunnen slapen kwamen er Kussenslopen en voor onder de kleding de Slip en een T-shirt. Hippo's sparen werd een rage en Texel werd letterlijk kaalgekocht aan kindersurprise-eieren voor deze felbegeerde dikkerds. Er waren nog Hippo-lampen en een Hippo-waterpistool, Hippo-knuffels (Valkenburg) enz. Het tweede lustrum zorgde voor de Blauwe Jas en daarna vooraan het voetje nog lekkere warme Sloffen. Sindsdien ben ik de tel kwijtgeraakt maar terugkijkend is het een hele garderobe met toebehoren worden. Wat een bende!


		Dispuutstoko In den beginne was er de rode Sweater (rode vrouwen) met de piepkleine blauwe logo-opdruk. De Canailles kregen in die tijd ('85) enkel een Kralen ketting met hanger om, als teken dat ze feut van het dispuut waren. (Heel wat anders dan de toeters en bellen van nu.) Had je die vergeten om te doen op de kroeg, dan kostte je dat een biertje aan elke schelm die het opviel. Op het dispuutsweekend van '85 werd de dispuutsvlag aangeboden, rood met blauwe baan met witte ballen. Er was nog genoeg stof over om er voor iedereen, de toen net populair wordende Boxershorts van te maken. Kort daarop deden de rode Stropdassen met blauwe stippen hun intrede. De Canailles werden opzichtiger aangekleed met de Gespuis-hesjes (persoonlijk handgemaakt) en de rode kniekousen (over de broek!!). Op het eerste lustrum werd de Rode Sweater vervangen door de Roze '88-Watt-Trui. Er kwamen pyjama's van het 'GEBED-zonder-end-feest' en Scaramouche-pennen. Uit Engeland kwamen de Schotse Petten mee terug. Met heel wat koude weekendjes in het geheugen, werd er een warme rode Scaramouche-Shawl aangeschaft en voor handig onderweg een Rode Rugzak. De trui verdween in de kast, voortaal werd de nieuwe, ruige witte Blouse gedragenj op de kroeg. Om lekker te kunnen slapen kwamen er Kussenslopen en voor onder de kleding de Slip en een T-shirt. Hippo's sparen werd een rage en Texel werd letterlijk kaalgekocht aan kindersurprise-eieren voor deze felbegeerde dikkerds. Er waren nog Hippo-lampen en een Hippo-waterpistool, Hippo-knuffels (Valkenburg) enz. Het tweede lustrum zorgde voor de Blauwe Jas en daarna vooraan het voetje nog lekkere warme Sloffen. Sindsdien ben ik de tel kwijtgeraakt maar terugkijkend is het een hele garderobe met toebehoren worden. Wat een bende!